Kościół w Gaszynie zaliczany jest do grupy drewnianych kościołów wieluńskich z XVI wieku.

Do dnia dzisiejszego jego jedynym budulcem jest drewno modrzewiowe. Niemożliwe jest
wskazanie inicjatora budowy, oprócz tego, że pochodził z rodu Gaszyńskich - Wierzchleyskich. Do chwili obecnej zachowała sie archaiczna forma kościoła: prostokątna nawa, i węższe i krótsze od niej prezbiterium zamknięte ścianą prostą. Nawę i prezbiterium pokryto jednym wspólnym dachem o jednej kalenicy. Podwalina obiektu jest na ceglanym podmurowaniu. Kościół budowano techniką zrębową. Z rozcinanych wzdłuż pni drzew, układanych jeden na drugim i łączonych na narożach przemyślnie wykonanymi zamkami ciesielskimi konstruowano ściany. Do obiektu przylega wieża wzniesiona zapewne w XVII wieku. Dach kościoła i dzwonnicy pokryto gontem.

Do 1683 roku obiekt określany jest jako kaplica pod wezwaniem świętego Zygmunta
Króla i Męczennika. Należała ona do klasztoru bernardynek a obsługiwał ją wikariusz kolegiaty wieluńskiej. W 1683 r. nastąpiło podniesienie kaplicy do rangi kościoła filialnego oraz zmiana wezwania na Najświętszej Marii Łaskawej. Przemiany te miały związek z ufundowaniem ołtarza i obrazu Matki Boskiej z Dzieciątkiem będącego wotum wdzięczności za szczęśliwy powrót z odsieczy wiedeńskiej. Niestety nie znany jest z nazwiska fundator.

Kościół był kilkakrotnie gruntownie remontowany. Ostatnia restauracja kosztem mieszkańców wsi miała miejsce w latach 1970-1974. wymieniono znaczna część belek zrębu, sufit, szalunek zewnętrzny ścian, pokryto dach nowym gontem oraz założono nową stolarkę okienną i drzwiową. Zlikwidowano cześć wyposażenia kościoła: chór muzyczny, lisice, ambonę, dwa barokowe ołtarze boczne z rzeźbami świętych: Wawrzyńca, Rocha oraz zapewne Wacława i Zygmunta, obrazy świętych Antoniego i Rocha. Prawie w całości postawiono nową zachrystię. Zachowane oryginalne wyposażenie to ołtarz główny i dwie rzeźby. Pierwszy wymieniony element pochodzi z II połowy XVII wieku, ale jego niektóre fragmenty wskazują na I połowę XVII wieku. Powodują to wpływy baroku mieszające się z trwającym dłużej na prowincji manieryzmem, który jest widoczny w stosowaniu licznych złoceń. W uszach ołtarza obrazy świętych niewiast: Małgorzaty i Cecylii, w zwieńczeniu obraz świętego Wawrzyńca. W polu głównym obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem. W prezbiterium znajdują się dwie XVIII-wieczne rzeźby świętych biskupów polskich: Stanisława z postacią wskrzeszonego przezeń Piotrowina oraz Wojciecha. Ostatnia renowacja ołtarza i figur miała miejsce w 1997 roku.

Ciekawym zabytkiem ruchomym jest blacha trumienna Jakuba Gaszyńskiego z 
1672 roku będąca charakterystycznym przykładem sarmackiej kultury oraz kapituły 
humanistycznej. Umieszczona na trumnie przeleżała trzy stulecia w ziemi koło kościoła.

W roku 1987 erektowano po raz pierwszy w historii Gaszyna parafię. Pierwszym proboszczem był ks. Janusz Grela. Do dnia dzisiejszego funkcję tę pełnili: ks. Stanisław Tyburski, ks. Władysław Badura, ks. Maciej Woszczyk, ks. Zygmunt Todos. Obecnym proboszczem jest ks. Jacek Michalewski.

W ostatnich latach zostały zakupione nowe ławki, konfesjonał, ołtarz i chrzcielnica. Plac
przykościelny oraz zakupiony teren na parking został wyłożony kostką brukową.